پروفسورمحمود حسابی چهارساله بود که به همراه پدرسفیرش به لبنان رفت. دربیروت پدرتجدید فراش کرد و به همین سبب همسراولش را به همراه دو فرزندش، محمود و محمد، به دلیل مقررات از سفارتخانه اخراج کرد وهیچ کمکی هم به آنان نکرد. این دوران، دوران فقرو تنگدستی برای محمود و مادرو برادرش بود اما او در همان اوان کودکی و درهمان اوضاع فلاکت بار توانست قرآن و دیوان حافظ را بطورکامل حفظ کند. محمود پس از طی درجات ابتدایی و دبیرستان درهفده سالگی نخستین لیسانسش را دررشته ادبیات عرب از دانشگاه آمریکایی بیروت دریافت دارد. او بعدا در رشته های مهندسی راه و ساختمان، پزشکی، ریاضیات، ستاره شناسی، فارغ التحصیل شد و همزمان توانست در رشته مهندسی معدن در دانشگاه سوربن فرانسه تحصیل کند. وی سرانجام رشته فیزیک را برای ادامه تحصیل انتخاب کرد و توانست در 25 سالگی درجه دکتری خود را در رشته فیزیک با دفاع از رساله خود با عنوان "حساسیت سلولهای فتو الکتریک " دریافت دارد. او بعدها جزء برترین شاگردان انیشتن شد. دکتر حسابی در بازگشت به وطن تاسیس دانشگاه تهران را پیشنهاد داد و خود معمار دانشکده فنی آن شد و تا آخرین روزهای عمر ریاست گروه فیزیک این دانشکده را به عهده داشت. دکترحسابی دردوران نخست وزیری مصدق وزیرفرهنگ دولت او شد. پروفسورحسابی به چهارزبان انگلیسی، فرانسه، آلمانی و عربی سخن می گفت و به زبانهای سانسکریت، لاتین، یونانی، پهلوی، اوستایی، ترکی و ایتالیایی تسلط داشت. از آن دانشمند فقید بیست و پنج مقاله و کتاب به زیورطبع آراسته شده است. دکترحسابی درسال 1990 میلادی به عنوان مرد نخست علمی جهان معرفی شد و درسال 1366 درکنگره 60 سال فیزیک کشور لقب پدر فیزیک ایران را به خود گرفت. او در چنین روزی درسال 1371 در بیمارستان دانشگاه ژنوبه هنگام معالجه قلبی دارفانی را وداع گفت. از نکات جالب توجه این دانشمند و فیزیکدان هموطن دلبستگی ویژه به مفاخرایرانی اسلامی بود که از جمله می توان به تعلق خاطرایشان به زبان فارسی یاد کرد، به همین سبب وی برای واژه های دخیل درفارسی، معادلیابی می کرد که نتایج زحماتش درفرهنگنامه ای گرد آمده که توسط انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی چاپ شده است.
